Over ons zelf

Laten wij ons even voorstellen:
Wij zijn Arendje en Stoffer Kikkert woonachtig in Elim een mooi dorp met 2500 zielen in het zuiden van Drenthe. Wij zijn in 1961 getrouwd en hebben 3 kinderen maar daarover later meer. Aan de hand van foto"s en verhalen wil ik jullie laten zien hoe onze ouders en grootouders leefden en hoe wij grootgebracht zijn in een tijd die voor onze kinderen en kleinkinderen niet te bevatten is. Wij kenden geen TV geen telefoon geen koelkast of wasmachine en een computer bestond helemaal niet en ons speelgoed dat maakten we zelf.




Het is tegenwoordig de gewoonste zaak van de wereld om de kraan open te draaien voor een emmer schoon water of om de knop om te draaien om het licht te laten branden en het huis moet van onder tot boven verwarmt zijn, en denk ook eens aan de auto wie kan er nog zonder.
Ik ben dus voornemens u mee terug te nemen in een tijd die voor ons armoedig was maar tevens ook best spannend en dan denk ik in het bijzonder aan de oorlogsjaren en de wederopbouw daarna, er werd hard gewerkt want de meeste mensen hadden een groot gezin.

Maar ook wil ik de hedendaagse tijd niet vergeten en zal ik u met dit geweldige fenomeen de computer op de hoogte houden van de daagse dingen om ons heen in de vorm van wissewassies en leuk en natuurlijk verhalen van vroeger.
Ook de familienieuwtjes laten we de revu passeren voor zover het natuurlijk het daglicht kan verdragen want het mag natuurlijk geen roddelpagina worden.

Deze site is dus speciaal voor al onze familieleden vrienden kennissen en belangstellenden die op zoek zijn naar foto's en verhalen van vroeger.

Wij zijn dus Arendje en Stoffer Kikkert we zijn op 10 Mei 1961 getrouwd en we hebben 3 kinderen Meta (1962) Fakie (1964) en Bert (1968) we hebben 18 jaar aan de Carstensdijk gewoond waar dus onze 3 kinderen zijn geboren en we in 1979 zijn we verhuist naar de Ds v Elvenstraat waar we 29 jaar met veel plezier hebben gewoond. In 2008 hebben we ons huis verkocht en zijn verhuist naar een kleiner huis aan de Prieswijk.





Onze 3 kinderen zijn allemaal getrouwd en hebben ook al weer kinderen onze kleinkinderen dus en dat zijn er 8. Meta is getrouwd met Willie Langenberg en hebben 2 kinderen Amber en Willy.
Fakie is getrouwd met Willy Stubbe en die hebben samen 4 kinderen Stefan Celine en Carmen en ons nakomertje Caithlyn. En Bert onze jongste is getrouwd met Anita Bakker en zij hebben 2 kinderen Sylvana en Bryan.

Eingelijk is het hier allemaal begonnen:We wilden graag trouwen en waren op zoek naar woonruimte.
Wij woonden allebei aan "t zuideropgaande toen wij verkering kregen maar wij hadden mekaar natuurlijk al veel vaker gezien, en we hadden ook zo nu en dan wel eens een scharreltje gehad maar echt verkering kregen we in de zomer van 1957 op een kermis bij café Heins aan de Toldijk dat was net buiten Hoogeveen en die verkering was dan ook zo hecht dat we na 3 jaar besloten om eens uit te kijken naar woonruimte om dan te gaan trouwen.


Arendje woonde op nr 60 en ik op nr 84 bij de meule en dan spreek je elkaar nog wel eens en als je dan al zolang verkering hebt dan ga je eens uitkijken naar woonruimte want dat was in de jaren "60 ook al schaars, via een kennis hoorden wij dat bij Engbert Hagedoorn "t kamertje leeg kwam nou wij maar eens een avond naar Engbert om te praten maar an "t einde van de avond wisten we niet als je hem nou bij de kop of bij de konte hadden want Engbert had helemaal geen oren naar jou problemen die wilde niks liever als over vrouwlu praten dus dat schoot niet op.



Tot dat ik op een Maandagavond Jan Schonewille tegenkwam, Jan werkte bij Rieks Boertien op de Bontweverij in Slagharen en die wist ook dat als wij trouwplannen hadden toen zei Jan tegen mij morgen wordt Rieks Boertien zien huis verkocht want Rieks woonde vroeger naast zijn schoonouders aan de Carstensdijk maar toen die allebeide overleden waren wilde de familie "t huis verkopen.En omdat Rieks een gedeelte van zijn schoonvader huurde wilde die dat gedeelte natuurlijk graag zelf kopen want als een ander het kocht moest Rieks met Umpie verhuizen maar het hele huis dat werd Rieks te duur want het was al ingezet op 10.000 gulden nou en dat was niet niks.


Dus Rieks wilde graag met iemand samen het huis kopen vandaar dat Jan Schonewille mij die tip gaf, ik heb dan ook "s avonds direkt toen mijn vader terug kwam van zijn werk hem verteld dat het huis van Rieks Boertien verkocht werd op een publieke verkoop bij Café van Berend Fieten aan het zuideropgaande.

Op zo"n moment dacht mijn vader niet lang na en zei wij gaan vanavond even kijken, nou zo gezegt zo gedaan wij zijn direkt na "t eten naar Rieks gegaan en samen zijn wij met een zaklicht door het huis gelopen want het elektrisch was afgesloten en wij moesten samen ook nog een plan maken want de verkoop was de andere dag al bij cafe Fieten aan "t zuideropgaande.
Wij spraken "s avonds af dat mijn vader het huis zou kopen en dan nam Rieks voor de helft zijn gedeelte weer over dat was natuurlijk wel een vertrouwenskwestie maar dat hadden de mensen toen nog.
Rieks zei toen tegen mijn vader: Berend wat jou die kant waard is dat is mij deze kant ook waard dus ik sta jou half.



Het was Dinsdagmiddag 7 Maart 1961 de dag van de publieke verkoop het hele café bij Berend Fieten zat vol meestal meer kijkers dan kopers maar dat is bij zo"n verkoop normaal de paander leest eerst de kondieties voor en verteld dat het hele pand is inzet op 10.000 gulden het zul dus best een zenuwslopende middag worden.

In de jaren "60 ging een publieke verkoop nog bij opbod later is dat anders geworden en nou gebeurt het allemaal bij afslag, het was dus toen zo wie het meeste bood was koper maar je kon het mekaar dus ook wel duur maken en de paander begon dan ook bij 10000 gulden en als je dan knikte of de vinger opstak kwam er weer 100 gulden bij en zo waren er de eerste paar duizend gulden nogal gauw bij maar toen werd het veur de meeste bieders toch te duur en de een na de aandere hield zich stil op 2 na en dat was mijn Vader en Geert Kroezen want Geert wilde ook graag zo"n dubbel huis hebben voor twee jongens van hem, maar ik begon hem al een beetje te knijpen want ik dacht elke duizend gulden die als er bij kompt moet ik er 500 van betalen maar mijn Vader en Geert boden door en wij zaten al over de 15000 gulden en ik dacht bij mijzelf van mij mag je wel stoppen geeft Geert maar geluk dan zijn wij er af maar mijn vader wist van geen ophouden.



Zo tussendoor keek ik mijn Vader eens an en die knikte van "t kompt wel goed wij red dat wel en ik had daar dan ook alle vertrouwen wel in maar in elk geval het kwam zo ver dat bij 15900 gulden er een stilte viel en mijn Vader der nog een keer over ging en Geert Kroezen hield zich stil en op 16000 gulden sloeg de paander af en zei Berend Kikkert heeft geluk, en dan begint het geroezemoes in de zaal en hoor je de mensen fluisteren van wat moet Berend Kikkert nou met dat huis van Klaas Slachter maar toen als Rieks Boertien en Stoffer Kikkert bij de Notares aan de tafel moesten komen om de verlopige koopakte te tekenen toen had het volk in de gaten waarom als Berend Kikkert "t huis van Klaas Slachter gekocht had, en om van de schrik te bekomen hebben wij maar een borrel genomen de akte werd getekent en toen heb ik direkt maar even naar  Hoogeveen gebeld naar Notares Fledderus want daar werkte mijn a s vrouw om haar het heugelijke nieuws te vertelen dat als wij het huis aan de Carstensdijk gekocht hadden, zij was dol enthousiast en zei komt mij dan maar gauw ophalen nou dat was voor mij geen probleem dus ik op de fiets en rap naar  Hoogeveen gefietst om mijn verloofde op te halen en samen zijn wij weer terug gefietst naar "t Hollandscheveld. Wij kwamen bij Arendje zijn ouders in huis stappen toen ze net an "t eten waren want wij hadden onderweg een beetje ummedauweld en zodoende waren wij wat aan de late kant toen als wij binnen kwamen keken ze raar op omdat ik daar ook bij was en Arendje zijn vader had schijnbaar wat in de gaten want hij vroeg dan ook meteen wie heeft vandaag het huis van Klaas Slachter gekocht en toen hebben wij hem verteld dat mijn Vader dat gekocht had maar dat het huis voor ons was, het werd even stil aan de tafel want ze moesten toch even van de schrik bekomen maar toen feliciteerden ze ons allemaal met ons nieuwe stekkie.
Ondanks dat de prijs hoog was in die tijd waren wij er toch blij mee en Rieks Boertien al helemaal want die kon blijven wonen waar als hij woonde en wij waren ook blij want wij konden gaan trouwen wij hebben dan ook direkt plannen gemaakt om in ondertrouw te gaan en de trouwdatum werd vastgelegd op 10 Mei 1961 dat was op een Woensdag voor Hemelvaartsdag dan hadden wij meteen een lang weekend. Maar eerst moesten er nog andere dingen geregeld worden want er moest immers ook nog geld komen om het huis te betalen maar daar hadden wij ook nog weer een beetje geluk mee want bij die Notares waar als Arendje werkte die was ook Voorzitter van de spaarbank in Hoogeveen kijk en als je maar eenmaal een goeie kruiwagen hebt dan kom je een eind weg, en zo kregen wij ook voor die tijd een dikke hyphootheek van 5000 gulden en dan te bedenken dat ik maar 70 gulden in de week verdiende kun je dus nagaan dat er in een periode van 50 jaar wel een heleboel veranderd is, maar wij zijn dus op 10 Mei 1961 getrouwd in  Hoogeveen.Het spaargeld dat wij samen bij mekaar gesprokkelt hadden waren wij nodig voor het huis want eingelijk hadden wij er geen rekening mee gehouden dat wij een huis zouden kopen, maar ach mijn Vader zij al wij komen er wel en daar hadden wij alle vertouwen in en zo als je kunt zien zijn wij er ook wel gekomen. wij hebben 18 jaar met veel plezier aan de Carstensdijk gewoond, onze kinderen zijn er geboren en in 1979 hebben wij het verkocht aan Henk Fieten die ging toen trouwen met Femmie Boertien en dat was weer de dochter van Rieks Boertien met Umpie, maar toen als wij begonnen zijn met de leesmap wilden wij toch liever in het dorp wonen dus zodoende hebben wij een huis in Elim gekocht waar als wij ook al weer 28 jaar met veel schik wone
Maar ja wij worden ook oulder en de kinderen zijn allemaal de deur uit en nou wordt het huis ons veel te groot en hebben wij dan ook besloten om het maar te verkopen en wat kleiner te gaan wonen. Dus belangstellenden voor een groot huis met 5 slaapkamers kunnen contakt met mij opnemen dan kunnen wij over de prijs onderhandelen.


Jammer maar je bent te laat ons huis is inmiddels verkocht.

En wij zijn inmiddels ook al verhuist want wij hebben een mooi stekkie gevonden aan de prieswijk een mooi klein huisje met alles gelijkvloers en hier hopen wij nog lange van onze AOW te genieten.

In 2009 zijn wij dus verhuisd naar een kleiner huis aan de Prieswijk maar dat was niet zonder reden. In 2002 werd bij mijn vrouw de ziekte van Parkinson vastgesteld en de eerste jaren merk je daar nog niet zoveel van, maar dan begint het lopen wat moeilijker te worden en vooral het traplopen dus hebben we toen besloten om het grote huis te verkopen en proberen een kleiner huis met alles gelijkvloers weer te krijgen maar ook de huizenprijs zat toen in een dip en nadat we de prijs fors omlaag gedaan hadden melde zich eind 2008 een serieuze koper waar we dus de koop mee rond kregen en aangezien we al jaren ingeschreven stonden bij de woningbouwvereniging kwam er toevallig een huisje vrij aan de Prieswijk en na enige verbouwingen hebben we eind Februari 2009 er onze intrek in genomen nadat we natuurlijk ontzettend veel opgeruimd hadden.


Maar na enige tijd werd het huishoudelijke werk ook te zwaar voor Arendje en hebben we een aanvraag voor thuishulp ingediend dit werd ons toegewezen voor 3 uur per week en Grietje Schonewille ging voor TSN thuishulp bij ons aan de slag. Aan het eind van 2013 werd Grietje 65 jaar en moest ze ons verlaten maar haar zus Martie werkte voor dezelfde firma en had nog wel wat tijd over dus dat was snel geregeld en het voordeel was ook dat we bijna 30 jaar buren geweest waren dus we kenden elkaar wel.

De toestand van Arendje werd wel steeds minder het lopen werd moeilijker en ook haar stem werd steeds zachter, het aan en uitkleden ging niet zo goed meer en ze kwam ook steeds vaker te vallen en ook het geheugen liet haar soms in de steek. Het was op Zaterdagmorgen 4 Juli dat ze een wandeling met haar rollator maakte en enkele tientallen meters van ons huis af op straat ten val kwam wat gelukkig goed afliep maar wij de raad kregen om hulp van Icare in te roepen waar wij lid van waren. 's Maandagsmorgens hebben we een intakegesprek gehad en de volgende morgen was er om 9 uur hulp bij het wassen en aankleden maar dat wil wel zeggen dat je iedere keer een stukje inleverd alhoewel moet ik er bijvertellen dat we hele gezellige koffieuurtjes gehad hebben met de dames van het Icareteam want ze maakten altijd wat extra tijd vrij voor een kopje koffie.

De maanden verstreken maar ook 's avonds werd het steeds moeilijker om Arendje naar bed te maken en dus hebben we samen besloten om ook voor 's avonds de hulp van Icare in te roepen, de toestand van Arendje gaat in snel tempo achteruit en op 16 Maart 2016 wordt Arendje opgenomen in het ziekenhuis en na onderzoek blijkt dat ze getroffen is door een zware beroerte en in een diepe coma ligt. Na een week in coma te hebben gelegen waarbij we dag en nacht bij haar aanwezig waren overlijd Arendje op 22 Maart om half twaalf. Samen hebben we ruim 7 jaar aan de Prieswijk gewoond. En nu moet ik alleen verder.