Het leven in de oorlog

Ik ben geboren op 1 Juli 1935 aan de Reinder van Oostenswijk als tweede zoon van Berend Kikkert en Metje Snippe het huis is al jaren geleden afgebroken en ik kan me van die eerste 3 jaar dan ook heel weinig herinneren het eenigste dat ik weet is dat mijn vader in 1938/39 aan de jeulenwijk een half bunder grond kocht met daarop een boete (noodwoning)Tijdens de oorlog heeft mijn vader voor de boete een stenen voorhuis laten zetten en enige jaren later net na de oorlog in 1946 is de boete er achter weggebroken en is er ook een stenen achterhuis aangebouwd met een geitenhok en twee varkenshokken. Ik heb mijn hele jeugd doorgebracht aan de jeulenwijk en dat was best spannend want in Mei 1940 brak de oorlog uit en op zich hoorden we daar niet zoveel van want tv hadden we toen nog niet zelfs nog geen radio maar we zagen wel regelmatig duitse soldaten die de wijken afstroopten en allerlei dingen in beslag namen zoals vee om te slachten en fietsen want die waren ze nodig langs al die smalle paadjes.

In 1942 moest ik naar school dat was naar de ol school aan het zuideropgaande die school is eind jaren "60 afgebroken, we gingen lopen naar school want bij ons thuis was maar één fiets en die was vader nodig voor zijn werk, maar als we flink doorstapten dan deden we er ongeveer 3 kwatier over en natuurlijk "s avonds weer 3 kwartier terug. Het gebeurde soms dat ik alleen terug kwam uit school en dan zag ik half op de wijk al een stel Duitse soldaten aankomen met een bok (vaartuig)vol in beslag genomen fietsen dan ging ik in een grote boog door het weiland er omheen want we waren echt wel een beetje bang voor die Duitse soldaten als ze ons mee zouden nemen.


In 1944 werd onze school gevorderd door de Duitsers ze gebruikten de school als een soort kazerne met allemaal prikkeldraad er omheen, wij kregen toen les in café Fieten maar aangezien de beperkte ruimte gingen we om de dag naar school.
Ik ben dat schooljaar dan ook blijven zitten met de mededeling in mijn rapport "blijft zitten door teveel verzuim" In het laatste oorlogsjaar vlogen er soms honderden Engelse bommenwerpers over en die werden dan aangevallen door Duitse jagers dan zag je zomaar opeens een vliegtuig brandend omlaag komen het dichtstbijzijnde vliegtuig dat ik heb zien neerkomen was aan de kikkertsveldweg het was op een Zondagmorgen wij zijn er zo snel als we konden naartoe gerend maar we werden door Duitse soldate op een afstand gehouden omdat het fel brande en er in en om het wrak nog dode bemanningsleden lagen.
Ook gebeurde het dat vliegtuigen in nood overtollige ballast zoals benzinetanks die onder de vleugels hingen los lieten en die kwamen dan zig-zag naar beneden en wie er het eerste bij was had hem want je kon hier een prachtige kano van maken.

Vaak werden er door de Duitsers razia"s gehouden aangezien er nogal veel jonge kerels wijgerden naar Duitsland te gaan om te werken in de Duitse oorlogsindustrie, bij zo"n razia kwamen duitse soldaten gelijktijdig van voor en van achter de wijk op en dan was het snel het huis uit om een veilig heenkomen te zoeken meesal sprongen ze in de wijk en dan snel naar de andere wijk rennen ook werd er een schuilkelder gebouwd om de nacht in door te brengen de restanten van zo"n schuilkelder zijn nog te vinden in de bossen bij Elim. In 1945 toen de bevrijding kwam mochten we lopen naar de riegshoogtendijk om te kijken naar de Canadezen die in grote getale voorbij trokken met veel Duitse krijgsgevangenen.